(ZEN) BOEDDHISME IN NEDERLAND

De verbreiding van de Boeddhistische Ideeën, zoals ‘de ontkenning van een permanent zelf ’ en ‘ het tijdelijke van alle levende wezens’ heeft grote invloed op de Aziatische maatschappij. Voor de meest Aziaten is het Boeddhisme meer dan een religie of een ceremoniële bescherming. In Japan wordt het zelfs  gezien als een levenswijze , ontworpen als hulp voor de mens om meer inzicht in zichzelf en zijn relatie met de wereld te krijgen en om op die manier zowel voor de wereld als zichzelf de angst en het lijden tot een minimum te beperken. Boeddha was tenslotte een gewoon mens en geen god. Zijn verlichting was geen staaltje van een bovennatuurlijke openbaring. De ideeën om Boeddha’s te dienen en te aanbidden zijn voortgekomen uit de ontmoeting van de inheemse Aziatische religies met het Mahayana Boeddhisme. Met andere woorden, in de loop der tijd was het Boeddhisme de bouwsteen voor de Aziatische beschaving, maar het is gedurende dit proces, om uitdrukking aan zichzelf te geven langzamerhand gedegradeerd tot een geïnstitutionaliseerde religie. Om aan de verstikking van het religieuze instituut te ontsnappen zijn verschillende Boeddhistische monniken  van af de dertiger jaren uitgeweken naar Europa en Amerika. Ze dachten hier een voedingsbodem voor een zuiver Boeddhisme gevonden te hebben. En hoe goed hun intenties en bedoelingen ook waren, ze hebben niet kunnen voorkomen hiërarchische patronen binnen shanga’s ontstonden en dat de institutionalisering in razend tempo ook hier gerealiseerd werd. Als je hier, in deze over-georganiseerde maatschappij de Dharma wilt verbreiden zal je flinke scheuten water bij de wijn moeten doen. We leven nu eenmaal in een op christelijke leest geschoeide maatschappij, en vanuit deze opvoeding is het moeilijk je een Boeddhistische levenswijze eigen te maken. Zij die in het westen Boeddhisme beoefenen zullen zich Boeddhistisch gedragen op basis van bewuste keuzes. Maar hun onbewuste en gewoonte- handelingen zullen vanuit hun culturele opvoeding voortkomen. Het resultaat is dan ook een nieuw soort Boeddhisme dat neer komt op christendom met een dun laagje Boeddhistische verf. Wat het nog ingewikkelder maakt is dat het momenteel van drie kanten Nederland binnenkomt. Het leeuwedeel komt via Amerika ons land binnen, een deel rechtstreeks uit Japan. Tenslotte vanuit Duitsland komt ook een aanzienlijke Boeddhistische invloed deze kant op. Al deze vormen zijn onderweg door de westerse cultuur gekleurd. Diegene die het Boeddhisme in de van oudsher  Boeddhistische landen hebben beoefend hebben zich de cultuur daar moeten laten welgevallen. Zelf heb ik de neiging gehad om (na verloop van tijd in Japan) alle Japanners met hun eeuwige glimlach met een mitrailleur neer te maaien. Maar aangezien ik niet in het bezit van zo’n apparaat was, bleef er niets anders over dan mijn bewuste aanpassings- gedrag  over boord te gooien, en de op mijzelf gerichte houding te laten varen. Het gevolg is dat  je in een soort onverschilligheid tegenover jezelf komt te staan. Om vervolgens te ontdekken dat de groep waarin je je beweegt voor een groot deel je in je behoeften voorziet. Langzamerhand begin je in te zien dat de verschillende groeperingen een soort stichtingsvormen zijn. Personen kunnen uit de groep vertrekken, maar de geest van de groep blijft onderhouden worden door de nieuwe leden. De problemen waar je als (Zen) - Boeddhist tegen aan loopt is de westerse op het ego gerichte cultuur. Veel westerlingen die aan (Zen) - Boeddhisme beginnen denken iets voor zichzelf te  kunnen halen of bereiken. Westerlingen komen niet met het idee om zich aan te sluiten bij een groep, om het idee of het wezen van die groep groter of sterker te maken en zo (je eigen-) en de groepsontwikkeling te vergroten. Het grootste misverstand is dat veel westerlingen menen dat het (Zen) - Boeddhisme als therapie of cursus gekocht of verkocht kan worden. Nu is de vraag hoeveel water kun je bij de wijn doen ?

Hongaku Zeshin 

Nieuws